ابلیس کوچک(مریم)

قادر به عشق ورزيدن به هيچ موجودی در اين دنيا نشدم.

انقدر ارزوهايم را به گور بردم كه ديگه جايي براي جسدم نيست! بهترین درودهایم نثار

 آنانى باد که کاستى هایم رامیدانند،وباز هم دوستم دارند .......

پرسيد كه چرا دير كرده است . نكند دل ديگري او را اسير كرده است . خنديدم و گفتم او فقط

 اسير من است تنها دقايقي چند تاخير كرده است . گفتم امروز هوا سرد بوده شايد موعود قرار

 تغيير كرده است . خنديد به سادگيم ايينه و گفت احساس پاك تورا زنجير كرده است . گفتم از

 عشق من چنين مگو . گفت خوابي كه سال ها دير كرده است . در ايينه به خود نگاه ميكنم اه

عشق او عجب مرا پير كرده

بهترین چیزرسیدن به نگاهی ست که ازحادثه ی عشق تراست

..........

دلم گرفته است..کسی مرا به آفتاب معرفی نخواهد کرد..

کسی مرابه مهمانی گنجشک ها نخواهد برد                 

پرواز را به خاطر بسپار پرنده مردنی ست......................

تومرا می فهمی...من تورامی خواهم وهمین ساده ترین

قصه یک انسان است........ .

تومرا می خوانی من تورا ناب ترین شعرزمان می دانم..

وتوهم می دانی تا ابد در دل من خواهی ماند...........

مرگ من روزی فرا خواهد رسید...دربهاری روشن ازامواج نور

یازمستانی غبار آلود ودور...یا خزانی خالی ازفریاد وشور

می رهم از خویش و می مانم زخویش...هرچه برجامانده ویران می شود

روح من چون بادبان قایقی....درافقها دور وپنهان می شود......

من هیچی نیستم جز یه ابلیس تنها که عاشق خداست...

آره من هیچی نیستم جز یه دختردیوونه که می خواد تو زندگیش

فقط عاشق خدا باشه..

همون خدایی که به من زندگی داد...خدایی که با تمام وجودم حسش می کنم..

همون خدایی که تو سخت ترین لحظه ها دستمو گرفت و نذاشت

زمین بخورم...

ازوقتی عاشق خدا شدم دیگه نتونستم به هیچ موجود زمینی تو این دنیا

علاقه مند بشم......

خدایا خوشحالم که تو رو دارم..هیچ وقت تنهام نذار........

ای سراپایت سبز..

دستهایت راچون خاطره ای سوزان دردستان عاشق من بگذار..

ولبانت راچون حسی گرم ازهستی..

به نوازش های لبهای عاشق من بسپار

باد ما را با خود خواهد برد......

چرا نگاه نکردم

میان پنجره ودیدن

همیشه فاصله ای است

چرا نگاه نکردم....چرا؟؟

می توان یک عمرزانو زد

می توان درگور مجهولی خدا را دید

با سری افکنده درپای ضریحی سرد　

می توان باسکه ای نا چیز ایمان یافت.　

می توان درحجره های مسجدی پوسید

چون زیارت نامه خوانی پیر...

دراتاقی که به اندازه یک تنهایی ست

　دل من. .......

　که به اندازه ی یک عشق است

به بهانه های ساده خوشبختی خود می نگرد

آرزوهایت رابرآورده می کند....

آن خدایی که آسمانی را

برای خنداندن گلی می گریاند...

حق با شماست/

من هیچگاه پس از مرگم/

جرات نکرده ام که درآئینه بنگرم/

وآنقدرمرده ام/

که هیچ چیز مرگ مرادیگر/

ثابت نمی کند...

به یاد آورکه زندگی من باد است..

وچشمانم دیگر نیکوئی رانخواهد دید.

چشم کسی که مرامی بیند دیگربه من نخواهدنگریست.

وچشمانت برای من نگاه خواهدکرد ومن نخواهم بود......

من اگرآن دخترنفرین شده ی اندوهم.....

یا که ازجنس گلی هرزه میان کوهم.....

توهمان آدمک چوبی وپیمان شکنی.....

که فقط لایق آتش زدنی..........

　در پس رفتنت نگاهم برردپای بی بازگشتت ماند....

　چگونه رفتنت را باور کنم...........

من به مردی وفا نمودم و او
پشت پا زد به عشق و اميدم
هر چه دادم به او حلالش باد
غير از آن دل كه مفت بخشيدم


دل من كودكی سبكسر بود
خود ندانم چگونه رامش كرد
او كه می گفت دوستت دارم
پس چرا زهر غم بجامش كرد


اگر از شهد آتشين لب من
جرعه ای نوش كرد و شد سرمست
حسرتم نيست زآنكه اين لب را
بوسه های نداده بسيار است


باز هم در نگاه خاموشم
قصه های نگفته ای دارم
باز هم چون به تن كنم جامه
فتنه های نهفته ای دارم


باز هم می توان به گيسويم
چنگی از روی عشق ومستی زد
باز هم می توان در آغوشم
پشت پا بر جهان هستی زد


باز هم می دود به دنبالم
ديدگانی پر از اميد و نياز
باز هم با هزار خواهش گنگ
می دهندم بسوی خويش آواز


باز هم دارم آنچه را كه شبی
ريختم چون شراب در كامش
دارم آن سينه را كه او می گفت
تكيه گاهيست بهر آلامش


زانچه دادم به او مرا غم نيست
حسرت و اضطراب و ماتم نيست
غير از آن دل كه پر نشد جايش
بخدا چيز ديگرم كم نيست


كو دلم كو دلی كه برد و نداد
غارتم كرده، داد می خواهم
دل خونين مرا چكار آيد
دلی آزاد و شاد می خواهم


دگرم آرزوی عشقی نيست
بی دلان را چه آرزو باشد
دل اگر بود باز می ناليد
كه هنوزم نظر باو باشد


او كه از من بريد و تركم كرد
پس چرا پس نداد آن دل را
وای بر من كه مفت بخشيدم
دل آشفته حال غافل را